Waarom een vaste fotograaf misschien wel de slimste investering is.

Waarom een vaste fotograaf misschien wel de slimste investering is.

Of is het eigenlijk heel logisch om als vastgoedbedrijf, architectenbureau, bouwbedrijf of interieurbouwer een vaste fotograaf in dienst te hebben?

Niet fulltime. Maar bijvoorbeeld twee dagen per week.

Hoe meer ik erover nadenk, hoe logischer het wordt.

Want veel bedrijven huren een fotograaf pas in als een project helemaal klaar is. Dan moet er ineens een perfecte serie foto’s komen voor de website, social media, een brochure of het portfolio.Maar tussen de eerste tekening en die uiteindelijke oplevering gebeurt er ontzettend veel.En juist dát wordt vaak niet professioneel vastgelegd.

Van eerste schets tot eindresultaat

Een bouw- of interieurproject is geen momentopname.

Het is een verhaal dat zich over weken, maanden of soms jaren ontwikkelt.

Denk aan:

• de eerste schetsen en ontwerpen

• een kijkje op de bouwplaats

• de eerste paal

• het begin van de werkzaamheden

• bijzondere constructies of details

• medewerkers aan het werk

• de voortgang van een project

• een making-of

• materiaalkeuzes

• een kijkje achter de schermen

• een medewerker of projectleider in beeld

• de oplevering

• het eindresultaat

Waarom zou je alleen dat laatste moment fotograferen?

Een vaste fotograaf ziet het hele verhaal

Een fotograaf die twee dagen per week onderdeel is van je organisatie, kent de projecten.

Hij weet wat eraan komt. Kent de mensen. Kent de architectuur.Kent de ontwerpkeuzes.

En misschien nog belangrijker: hij weet waar hij naar moet kijken.

Niet alleen naar wat er gebeurt, maar naar hoe je het visueel interessant maakt.

Licht, lijnen, perspectief, compositie, ruimte, details en materialen.

Dat is iets anders dan alleen even een foto maken voor Instagram.

Er is eigenlijk iedere week wel iets te fotograferen

Stel je een architectenbureau voor.

Er wordt een nieuw ontwerp gepresenteerd. Een maquette staat op tafel. Een architect werkt aan een tekening. Een klant komt langs. Een project krijgt een vergunning. De bouw start.

Allemaal momenten die onderdeel zijn van het verhaal van dat bureau.

Hetzelfde geldt voor een interieurbouwer.

Een ontwerp wordt uitgewerkt. Materialen komen binnen. In de werkplaats wordt iets gemaakt. Een bijzonder detail wordt gemonteerd. Een interieur wordt geplaatst. En uiteindelijk wordt het project opgeleverd.

En bij een vastgoedbedrijf?

Nieuwe ontwikkelingen, bouwprojecten, transformaties, medewerkers, locaties, opleveringen, vastgoedobjecten en projecten die in ontwikkeling zijn.

Er is veel meer beeld te maken dan alleen de uiteindelijke projectfoto’s. En dan wordt fotografie ineens content.

Dat vind ik misschien wel het interessantste.

Een vaste fotograaf maakt niet alleen foto’s voor het portfolio.

Uit één project kunnen tientallen verschillende communicatiemomenten ontstaan.

Bijvoorbeeld:

• Project in uitvoering: Een serie beelden van de voortgang.

• Making-of : Hoe komt een interieur eigenlijk tot stand?

• De mensen achter het project: Portretten van architecten, ontwerpers, projectleiders.

• Detail van de week: Een bijzonder materiaal, verbinding of ontwerpdetail.

• Van tekening naar werkelijkheid: Een ontwerp naast het uiteindelijke resultaat.

• De oplevering: Het eindresultaat professioneel gefotografeerd.

• Werknemer van de maand: Portret in de omgeving waarin iemand werkt.

  
  

Zo ontstaat vanzelf een enorme beeldbank die het bedrijf gedurende het hele jaar kan gebruiken.

Maar is twee dagen per week niet ontzettend duur?

Dat is natuurlijk de eerste vraag.En daar zit volgens mij juist een interessante rekensom.

Veel bedrijven schakelen regelmatig verschillende fotografen in voor losse opdrachten.

Een project hier.Een portret daar.Een reportage tijdens de bouw.Een oplevering.Een paar foto’s voor LinkedIn.Een nieuwe serie voor de website.

Losse opdrachten lijken overzichtelijk, maar bij elkaar opgeteld kan dat behoorlijk oplopen.

Met een vaste fotograaf kun je fotografie veel structureler inzetten.

Niet alleen wanneer iemand bedenkt: “We moeten eigenlijk weer eens nieuwe foto’s hebben.”

Maar gewoon omdat fotografie onderdeel is geworden van de organisatie.

Het verschil zit vooral in continuïteit

Een externe fotograaf komt binnen, maakt zijn foto’s en vertrekt weer.

Een vaste fotograaf bouwt ondertussen kennis op.

• Hij weet hoe het bedrijf werkt.

• Hij kent de huisstijl.

• Hij kent de projecten.

• Hij kent de mensen.

• Hij weet welke beelden al bestaan.

• En hij ziet nieuwe mogelijkheden.

Daardoor wordt fotografie steeds consistenter.

En misschien ontstaat er wel iets wat veel bedrijven nu missen:

een eigen visuele identiteit.

Niet iedere keer een andere stijl, andere kleuren en andere manier van fotograferen.

Maar één herkenbare blik.

Geen content creator, maar een fotograaf

Ik zie steeds vaker de term content creator voorbij komen.

Prima natuurlijk. Maar ik denk dat sommige bedrijven iets anders nodig hebben.

Niet iemand die alleen snel content produceert. Maar iemand die fotografie begrijpt.

Iemand die weet waarom een bepaalde hoek werkt.Waarom je soms moet wachten op ander licht.Waarom een lijn in een gebouw moet doorlopen.Waarom je een ruimte niet altijd recht van voren moet fotograferen.Waarom een detail soms belangrijker is dan het totaalbeeld.

Dat verschil zie je uiteindelijk terug in de uitstraling van een bedrijf.

Misschien is een vaste fotograaf helemaal geen kostenpost

Misschien moet je fotografie anders bekijken.

Niet als:

“We moeten foto’s laten maken.”

Maar als:

“We willen iedere fase van ons bedrijf professioneel in beeld brengen.”

Want als je dat consequent doet,

bouw je gedurende het jaar aan een enorme bibliotheek met bruikbaar beeld.

• Voor je website.

• Voor LinkedIn.

• Voor Instagram.

• Voor brochures.

• Voor presentaties.

• Voor aanbestedingen.

• Voor nieuwsberichten.

• Voor personeelscommunicatie.

• Voor de pers.

• Voor nieuwe klanten.

En vooral: voor het verhaal van je bedrijf.

Sterker nog: misschien is het tijd om er eens serieus naar te rekenen.

Een voorbeeld: losse opdrachten of een vaste fotograaf?

Stel, je bent een middelgroot architectenbureau, vastgoedbedrijf of interieurbouwer.

Je hebt gemiddeld 3 fotografie opdrachten per maand:

• Projectfotografie: €795

• Fotografie tijdens een lopend project: €595

• Portretten / bedrijfsfotografie: €595

Dan besteed je gemiddeld:

€795 + €595 + €595 = €1.985 per maand

€1.985 × 12 = €23.820 per jaar

En voor die €23.820 koop je vooral losse momenten.

Wat als je daar een vaste fotograaf voor hebt?

Stel dat een fotograaf 2 dagen per week beschikbaar is binnen het bedrijf.

Dan heb je ongeveer 8 dagen per maand waarop fotografie structureel onderdeel van je organisatie kan zijn.

Niet alleen voor grote projecten, maar bijvoorbeeld:

Week 1: Bouwplaats fotograferen. Voortgang project vastleggen

Week 2: Medewerkers fotograferen. Making-of in de werkplaats

Week 3: Nieuw project fotograferen. Details en materialen vastleggen

Week 4: Oplevering fotograferen. Content voor website en LinkedIn

En ondertussen bouw je een continue beeldbank op.

En daar zit volgens mij de echte winst

Je koopt dan niet simpelweg fotografie-uren.

Je koopt:

• continuïteit

• kennis van je projecten

• een herkenbare beeldstijl

• professionele fotografie

• een actuele beeldbank

• foto’s van mensen én projecten

• fotografie tijdens het hele bouwproces

• snelle beschikbaarheid

• iemand die ziet wat er gefotografeerd moet worden

En dát is misschien wel de interessantste vraag:

Wat kost een fotograaf eigenlijk als je hem alleen af en toe nodig hebt — en wat levert het op als fotografie iedere week onderdeel van je bedrijf is?