Blijkbaar was ik vroeger al architectuurfotograaf

Lijnenspel en perspectief. Ik heb er altijd iets mee gehad.

Soms kijk je achteraf naar je eigen ontwikkeling en ontdek je dat bepaalde interesses er eigenlijk al veel langer waren dan je dacht.

Bij mij is dat het geval met architectuurfotografie.

Al van jongs af aan fascineerden lijnen, vormen en perspectief mij. Ik kon lang kijken naar hoe verschillende lijnen samenkomen, hoe een gebouw is opgebouwd en hoe perspectief een beeld kan veranderen.

Destijds dacht ik daar natuurlijk niet bij: later word ik architectuurfotograaf.

Maar achteraf gezien waren de aanwijzingen er misschien al.

De fascinatie voor lijnen

Wat mij aantrekt in architectuur is niet alleen het gebouw zelf. Het gaat juist om wat je ermee kunt doen in een foto.

Een gevel, een trap, een raam of een lange gang kan ineens een interessant lijnenspel worden. Door mijn standpunt te veranderen ontstaat een ander perspectief. Soms werkt symmetrie prachtig, terwijl op een ander moment juist een afwijkende compositie sterker is.

Dat zoeken naar balans in een beeld vind ik nog steeds een van de leukste onderdelen van fotografie.

Van trouwfotografie naar architectuurfotografie

Voordat ik mij meer ging richten op bedrijfs-, interieur- en architectuurfotografie, werkte ik als trouwfotograaf.

Ook daar kwam diezelfde fascinatie voor compositie regelmatig terug.

Ik kon me bijvoorbeeld uren bezighouden met het samenstellen en decoreren van trouwalbums. Foto’s verschuiven, verschillende formaten proberen, lijnen uitzetten en kijken hoe alles precies in elkaar valt.

Het ging eigenlijk steeds om hetzelfde:

Hoe zorg je ervoor dat losse elementen samen één sterk beeld vormen?

Alleen was het onderwerp toen een trouwalbum in plaats van een gebouw of interieur.

Ook in mijn vrije tijd bleef het terugkomen

En blijkbaar was ik ook buiten mijn werk al bezig met architectuur.

Wanneer ik in mijn vrije tijd op pad was, merkte ik dat ik steeds vaker gebouwen fotografeerde. Niet omdat ik mezelf toen al als architectuurfotograaf zag, maar omdat mijn aandacht er automatisch naartoe ging.

Gevels.

Ramen.

Ritme.

Symmetrie.

Perspectief.

Lijnen die naar een verdwijnpunt lopen.

Ik werd er simpelweg door aangetrokken.

Pas later realiseerde ik me dat dit eigenlijk helemaal niet zo toevallig was.

Van interesse naar specialisme

Mijn werk heeft zich de afgelopen jaren steeds verder ontwikkeld richting interieur-, project- en architectuurfotografie.

En hoe meer ik ermee bezig ben, hoe duidelijker ik zie dat mijn manier van kijken eigenlijk altijd al aanwezig was.

Bij architectuurfotografie draait het voor mij daarom niet alleen om het registreren van een gebouw.

Ik wil laten zien waarom een ontwerp werkt.

Hoe een architect met ruimte, licht, materialen, lijnen en verhoudingen heeft gespeeld. En hoe je dat vervolgens kunt vertalen naar een krachtig beeld.

Blijkbaar was ik vroeger al architectuurfotograaf

Misschien was architectuurfotografie dus helemaal geen nieuwe richting.

Misschien was het gewoon een logisch vervolg.

De fascinatie voor lijnen, vormen, perspectief en compositie was er al. Eerst in albums, later in foto’s en uiteindelijk in de gebouwen en interieurs die ik tegenwoordig fotografeer.

Soms ontdek je achteraf dat je eigenlijk al veel langer onderweg was dan je dacht.

Architectuur en interieur in beeld

Een goed ontwerp verdient fotografie die verder gaat dan alleen een registratie van de ruimte.

Voor architecten, interieurontwerpers, projectinrichters en bedrijven fotografeer ik architectuur, interieurs en gerealiseerde projecten met aandacht voor lijnen, compositie, licht, materialen en sfeer.Van een compleet project tot de details die het ontwerp bijzonder maken.